BITIN
--by aedner--
Parang kailan lang
Ang akala ko pangarap nagkaroon ng katuparan
Labing dalawang walang pagkakakilanlan
Bigla nalang naging magkakaibigan
Pagsasamahang unti-unting nabuo
Ngayon biglang hihinto
Mga dating tawanan at gulo
Isang segundo lang biglang guguho
Ngayon sa inyong pagbalik
Kapalit nito saki'y hinanakit
Hindi ko maisip kung paano ipipikit
Mga mata kong pilit kayong inuukit
Ilang araw nalang ako'y maiiwan
Pilit kong lalabanan ang aking kalungkutan
Makikipagsapalaran sa tadhanang naiwan
At sana ay ako'y Kanyang tulungan
Paalam na aking mga kaibigan
Salamat sa lahat ng ating pinagsamahan
Magkikita parin tayo sa ating mga daan
Upang ituloy ang ating nasimulan
when i first read this poem, i couldn't stop the tears from falling down my eyes..the thought that I would be leaving soon without him made me feel so sad :( was fortunate that nobody came up to my workstation that time..i don't want anyone to see the tears and sadness in my eyes. i just want to keep what I really feel to myself. no one but myself.